Eems-Dollard schrijft historie

De directeuren van drie grote natuurorganisatie schreven een opiniestuk over Eems-Dollard2050 in Dagblad van het Noorden. Zij constateren: Voor de tweede keer in de nog korte historie van de natuurbescherming in Nederland, schrijft de Eems- Dollard geschiedenis.

De eerste keer dat de Eems- Dollard geschiedenis schreef, was in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Tot die tijd stond alles in het teken van wederopbouw en economische groei, maar het kabinet-Den Uyl had ook oog voor de waarden van natuur en milieu. Er vielen toen twee besluiten die voor een nieuwe balans zorgden tussen economie en ecologie: de Oosterschelde bleef open en er kwam geen buitendijks kanaal door de Dollard. Een ernstige bedreiging voor de Dollard was daarmee afgewend, maar de achteruitgang van de natuur nog niet gekeerd.

In de veertig jaar die volgden, werden de vaargeulen stap voor stap verdiept en de dijken versterkt en werd de capaciteit van de gemalen vergroot. Steeds grotere schepen varen steeds verder de Eems op. Er wordt continu gebaggerd en de bagger wordt in de Eems teruggestort.

Natuur nodig voor economische groei
Het water vertroebelt en de natuurlijke rijkdom staat meer en meer onder druk. Nederland wijst naar Duitsland, de natuurorganisaties wijzen naar het bedrijfsleven, en er gebeurt niets. De laatste jaren tekent zich een kentering af. De exploitant van de havens, Groningen Seaports, komt tot het inzicht dat Europa wel eens een stokje kan gaan steken voor verdere economische ontwikkeling als de natuur van Waddenzee en Eems- Dollard niet ingrijpend verbetert.

Bovendien voelt het bedrijfsleven zich in toenemende mate verantwoordelijk voor Werelderfgoed Waddenzee. De fossiele economie ontwikkelt zich tot een circulaire economie, waarbij de kringlopen van energie en grondstoffen zich steeds meer sluiten. Aan de andere kant ontstaat bij natuurorganisaties de bereidheid om niet met juridische middelen de Nieuwe invulling aan balans tussen economie en ecologie economische ontwikkeling te bestrijden, maar op zoek te gaan naar een werkwijze waarbij ecologisch herstel en economische ontwikkeling samengaan. Net als bij het bedrijfsleven vraagt dat om overtuigingskracht richting de eigen achterban.

Zestig miljoen euro
Op het moment dat bedrijfsleven en natuurorganisaties op die manier met elkaar in gesprek zijn, ligt er voor de overheid een mooi speelveld om meters te maken. Dan moeten alle partijen het onderling echter wel eens zijn. De provincie Groningen heeft in de persoon van gedeputeerde Henk Staghouwer deze handschoen opgepakt en alle partijen op één lijn gekregen. Het resultaat mag er zijn: een programma Eems-Dollard 2050, dat voor de eerste vijf jaar een startkapitaal heeft van ruim 60 miljoen euro.

We gaan aan de slag met een kust die kustveiligheid combineert met innovatieve landbouw, brakke natuur, recreatie en opname van slib. We gaan een deel van de bagger niet meer terugstorten in de Eems, maar aan land brengen en er nuttige dingen mee doen. Wat in ruim vijftig jaar verloren is gegaan, kan niet in een paar jaar hersteld worden. Dus we nemen de tijd om stap voor stap, maar uiterlijk in 2050, toe te werken naar een ecologisch gezond estuarium.Samen met de Duitsers.

We vertrouwen erop dat staatssecretaris van Economische Zaken Martijn vanDam het aandurft om de verbeterdoelstelling voor de natuur van het estuarium te verankeren in het aanwijzingsbesluit Natura2000. Want kun je nee zeggen als regionale overheden, bedrijfsleven en natuurorganisaties hier gezamenlijk om vragen? Nee natuurlijk. Zo schrijven we in Groningen met de Eems-Dollard opnieuw geschiedenis door een nieuwe invulling te geven aan de balans tussen economie en ecologie.


Marco Glastra, directeur Het Groninger Landschap;
Arjan Berkhuysen, directeur Waddenvereniging:
Anneke Schäfer, directeur Natuur en Milieufederatie Groningen  
 

Share |