Interview met nieuwe directeur Groningen Seaports

 

“Het is prachtig dat we door economische ontwikkelingen grootschalige ecologische projecten kunnen uitvoeren.”


Even in het kort. Wie is Cas König?
Ik ben 51 en woon in Meedhuizen. Een klein dorp ten zuiden van Delfzijl. Vanuit mijn tuin kan ik de enerzijds de skyline van het indrukwekkende industriegebied zien, anderzijds het mooie agrarische platteland van Noord-Groningen. Ik heb van oorsprong een milieukundige achtergrond, maar heb die later aangevuld door bedrijfskunde te studeren in mijn vrije tijd.

Nu directeur Groningen Seaports. Het is een nogal open vraag, maar wat verwacht u van deze baan?
Tjee, daar vraag je inderdaad wat. Voor mij is dit een droombaan. Ik heb me altijd ingezet in mijn tijd als milieukundige en later als directeur bij ESD-SIC (red: milieuvriendelijke en energiezuinige producent van hoogwaardig siliciumcarbide) voor onze license to operate. Continu zaken op milieugebied verbeteren om daarmee de acceptatie van je stakeholders te vergroten. ESD-SIC heeft daarmee enorme stappen gemaakt. Ik vond en vind dat prachtig. Het spanningsveld tussen economie en ecologie, het scheidsvlak tussen politiek en bedrijfsleven.

Daarnaast ben ik als directeur van ESD-SIC en Aldel natuurlijk klant geweest van Groningen Seaports. Ik heb het altijd een heel mooie inspirerende omgeving gevonden met medewerkers die continu bezig zijn de omstandigheden voor hun klanten te verbeteren. Wat goed is voor de klanten van GSP is ook goed voor GSP zelf. Daar hoort dus ook een goede zorg voor het Werelderfgoed Waddenzee bij.

Groningen Seaports ligt in het gebied waar ‘Economie en Ecologie in balans’ zich op richt. Een gezond evenwicht tussen de ecologie, de leefomgeving en de economische ontwikkelingen in de Eemsdelta. Het is daarbij belangrijk dat bedrijven, natuur- en milieuorganisaties en overheden intensief met elkaar samenwerken. Welke rol is ziet u daarin weggelegd voor Groningen Seaports?
Laat ik beginnen te zeggen dat ik het belang van ‘Ecologie en Economie in balans’ altijd op grote waarde heb geschat. Ik ben vanaf het begin betrokken geweest. Samen met onder andere Jos Leuveld (Zeolyst) en Irene van Dorp (provincie Groningen). Toen in mijn rol als directeur van ESD-SIC, nu in mijn rol als CEO van GSP. Onze rol is die van Land Lord. Wij proberen overkoepelend ecologie en economie te coördineren in ons beheersgebied. Het woord balans komt niet voor niets voor in de projectnaam. GSP heeft een enorme bijdrage geleverd aan de natuurcompensatie vanuit onze ‘Groene Havenvisie 2030’. Persoonlijk vind ik de “tijdelijke natuur” een prachtige oplossing. Wees je bewust dat aan de overkant van de Eems de havenbeheerders nog steeds alle terreinen die ze ooit in gebruik willen nemen dusdanig bewerken dat er zich niets vestigt. Wij doen dat echt slimmer. Voor Ecologie en Economie. Daar mogen we trots op zijn.

Wat valt u op aan het project E&E?
We moeten blijven letten op de balans. Die dreigt wel eens verloren te gaan. Bovendien zitten we met een spanningsveld waarbij voor de natuurorganisaties de vertroebeling van de Eems-Dollard het speerpunt is, terwijl de industrie daar niet of nauwelijks voor verantwoordelijk is.

Zou u zaken anders willen aanpakken?
Ik vind niet persé dat we het anders moeten aanpakken. Het is een fantastisch instrument om elkaar beter te leren kennen. Meer begrip te hebben voor elkaars standpunten. Want let wel: de standpunten liggen mogelijk wel wat uit elkaar, maar het belang niet. Bart van der Kolk, coördinator duurzaamheid bij GSP zei het laatst mooi: “Bedrijven hebben belang bij een gezonde Eems-Dollard. Je moet niet bij elke hik naar de dokter hoeven.”

Economie of ecologie? Als u moest kiezen…
Dat doe ik niet. De economie moet gewoon rekening houden met de ecologie. Laten we wel zijn, door de inspanningen van E&E in balans’ zijn enorme verbeteringen en grote ecologische projecten uitgevoerd. Zouden die ook zijn gedaan zonder dat er economie zo dicht langs het gebied tot ontwikkeling was gekomen en nog steeds komt? Ik denk van niet. De economische ontwikkeling van onze mooie havens hebben er dus voor gezorgd dat we grootschalige ecologische projecten hebben kunnen uitvoeren. Dat is toch prachtig?

Bent u zelf een natuurmens en waarin uit zich dat? Hoe beleeft u het gebied waar Groningen Seaports zich bevindt?
Ik was vroeger lid van de NJN, de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie. Dat “studie” had er wat mij betreft wel vanaf gemogen. Ik ben echt een natuurgenieter. Geen onderzoeker. Ik vind dat elke Nederlander verplicht minimaal een Waddeneiland zou moeten bezoeken. Bij mooi weer op het wad: ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die daar niet van genieten en zich dan bewust worden van de schoonheid van het Waddengebied. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik uitzicht heb over het mooie werelderfgoed vanuit mijn kantoor. Dagelijks zie ik de kreken droogvallen en weer opgevuld worden met water. Elke keer als ik opkijk, is mijn uitzicht weer anders. By far het mooiste kantoor van Nederland!

Wilt u nog iets kwijt om mee af te sluiten?
Ik vind het project ‘Ecologie en Economie in balans’ zo succesvol, dat ik denk dat het een prachtig voorbeeld is voor andere aspecten in de samenleving, waarbij belangen wellicht dicht bij elkaar liggen, maar standpunten niet (altijd). Door deze aanpak kom je zoveel dichter bij elkaar. Dat is wat we nodig hebben om progressie te maken.

Share |